Alimentatie

Alimentatie

Partneralimentatie
Tijdens een huwelijk is het normaal dat de echtgenoten tot elkaar verplicht zijn tot het verschaffen van levensonderhoud. Als het huwelijk door echtscheiding eindigt komt aan die onderhoudsverplichting niet zomaar een einde. In de meest gevallen moet de man alimentatie betalen aan zijn ex-echtgenote. Vaak is het zo dat de man het hoogste inkomen heeft omdat de vrouw meer tijd aan de kinderen besteedt en dus minder buitenshuis werkt dan de man. Dit kan ook andersom zijn. Er moet wel behoefte zijn aan een bijdrage.

De behoefte aan een bijdrage
Bij het bepalen van de alimentatie wordt gekeken naar de behoefte van de onderhoudsgerechtigde. Er wordt gekeken naar de mate van welstand tijdens het huwelijk. Daarbij wordt ook rekening gehouden met het inkomen van de alimentatiegerechtigde. Verdient zij genoeg om in haar huwelijksgerelateerde behoefte te voorzien, dan hoeft de ex geen bijdrage aan haar te betalen, maar als dat niet zo is, dient de man wel aanvullende partneralimentatie te betalen.

Van de onderhoudgerechtige mag wel worden verwacht dat deze zich zal inspannen om een (hoger) inkomen te verwerven, bijvoorbeeld door meer te gaan werken. Dit is echter niet altijd mogelijk, bijvoorbeeld als zij nog kleine kinderen te verzorgen heeft. Ook door de aard van opleiding en de werkzaamheden die zij verricht zal het niet altijd mogelijk zijn een hoger inkomen te verwerven en zal er (voorlopig)een behoefte aan een aanvullende alimentatie blijven bestaan.

ALs u gaat scheiden kunt u in onderling overleg een bedrag aan partneralimentatie afspreken en vastleggen in een convenant. De kwestie kan ook aan de rechter worden voorgelegd. Dit kan ten tijde van de echtscheiding, maar ook daarna. Ook kan er als er sprake is van gewijzigde omstandigheden, wijziging van de bijdrage worden verzocht.

Bij het bepalen van de hoogte van de alimentatie wordt voorts gekeken naar de draagkracht van de alimentatieplichtige. Hij moet de bijdrage natuurlijk wel kunnen betalen. Hierbij worden de zgn Trema-normen gehanteerd. Gekeken wordt naar het inkomen van de alimentatieplichtige en naar zijn lasten, zoals woonlasten, premie zorgverzekering, aflossing schulden, kosten van omgang met de kinderen, de te betalen kinderalimentatie etc. Afhankelijk daarvan kan de hoogte van de bijdrage worden bepaald. Als de man geen draagkracht heeft wordt de bijdrage op nihil gesteld.

Termijn partneralimentatie
De alimentatieplicht duurt normaal gesproken maximaal 12 jaar, tenzij beeindiging naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet van de onderhoudsgerechtigde gevergd kan worden.Dan kan de termijn eventeel worden verlengd. De alimentatiegerechtigde moet dan wel binnen drie maanden na beeindiging een verzoek doen. De alimentatieverplichting hoeft niet altijd 12 jaar te bedragen, er kan ook een kortere termijn worden bepaald.

Wanneer het een kinderloos huwelijk betreft dat korter heeft geduurd dan vijf jaar, dan eindigt de termijn na een termijn die hooguit gelijk is aan de huwelijksduur.

Partneralimentatie bij samenwoning of huwelijk nieuwe partner

Indien de onderhoudsgerechtige opnieuw gaat trouwen of samenwonen met een nieuwe partner eindigt de alimentatieplicht. Indien deze nieuwe relatie eindigt herleeft de onderhoudsverplichting niet.

Tussen ex-echtgenoten kan hiervan worden afgeweken, bijvoorbeeld kan worden afgesproken dat, in het geval de nieuwe relatie toch geen stand houdt en binnen een bepaalde termijn, bijvoorbeeld zes maanden, eindigt, de onderhoudsplicht herleeft.

Kinderalimentatie
Na een echtscheiding blijven beide ouders verantwoordelijk voor de kosten van opvoeding en verzorging van de kinderen, totdat zij de leeftijd van eenentwintig jaren hebben bereikt. Ook als er geen sprake is (geweest) van een huwelijk zijn de ouders onderhoudsplichtig.

De hoogte van de kinderalimentatie is afhankelijk van de mate van welstand op het moment van de echtscheiding. Uitgangspunt dat de kinderen er door een echtscheiding niet op achteruit dienen te gaan. Uit de NIBUD tabellen Kosten van Kinderen kan worden afgeleid wat een kind nodig heeft. Dit is mede afhankelijk van het aantal kinderen binnen een gezin. Soms moet worden afgeweken van deze tabel, als er sprake is van extra hoge kosten bijvoorbeeld door het beoefenen van een topsport of als het kind gehandicapt is.

Indien een kind de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt, wordt gesproken van kosten van levensonderhoud en studie. Aan jongmeerderjarige kinderen kan tot de 21e verjaardag niet de eis worden gesteld in eigen levensonderhoud te voorzien. Wel kan op grond van de redelijkheidi en billijkheid rekening gehouden worden met eventuele eigen inkomsten van de jongmeerrderjarige. Vaak spreken ouders af te zullen blijven bijdragen als het kind al 21 jaar is maar zijn studie nog moet afmaken.

Vervolgens wordt gekeken hoeveel de ouders kunnen bijdragen. Indien beide ouders inkomen hebben wordt er een draagkrachtvergelijking gemaakt. Net zoals bij het bepalen van partneralimentatie wordt gekeken naar inkomen en lasten.

De alimentatie wordt betaald aan de ouder bij wie de kinderen het hoofdverblijf hebben. Deze ouder ontvangt ook de kinderbijslag. Kinderalimentatie heeft volgens de wetgever voorrang op andere onderhoudsverplichtingen.

Alimentatie voor kinderen vanaf achttien jaar

Ouders zijn ook onderhoudsplichtig jegens hun kind, dat al achttien jaar is, maar nog geen eenentwintig jaar. De bijdrage wordt dan geen kinderalimentatie meer genoemd maar een bijdraqe in levensonderhoud en studie. Niet noodzakelijk is dat het meerderjarige kind ook echt studeert. Ook een (gedeeltelijk) werkloos kind kan aanspraak maken op een bijdrage. Indien een ouder nalatig is om bij te dragen of indien er daarover een geschil bestaat kan de jongmeerderjarige zelf een procedure aanhangig maken bij de rechtbank.

Afkoop alimentatie
Als u gaat scheiden en u moet aan uw ex-partner alimentatie betalen, of andersom, kunt u afspreken dat de partneralimentatie worden afgekocht. Dit betekent dat er in een keer een bedrag wordt betaald aan de alimentatiegerechtigde. Dit kan in contanten, maar bijvoorbeeld ook door het prijsgeven van een vordering uit overbedeling. Voordeel is dat de ex-echtgenoten financieel niet meer met elkaar verbonden zijn. Kinderalimentatie kan overigens niet worden afgekocht.

In verband met de fiscale gevolgen is het tijdstip waarop het bedrag wordt betaald zeer belangrijk. Let erop dat de betaling niet wordt gedaan voordat de echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand. Deze kan anders niet fiscaal worden afgetrokken. Op grond van de wet IB 2001 moet er d sprake zijn van een “gewezen echtgenoot.”

Voor degene die de afkoopsom ontvang is het belangrijk te weten dat er in een keer veel inkomstenbelasting betaald moet worden. De afkoopsom wordt gezien als inkomen. Een oplossing zou kunnen zijn om het bedrag in de vorm van een lijfrentepremie te ontvangen.

Het risico van afkoop is dat gewijzigde omstandigheden, die het recht op alimentatie zouden hebben doen ophouden te bestaan, bijvoorbeeld wanneer de alimentatiegerechtigde gaat samenwonen, niet meer van invloed kunnen zijn op de eerdere afkoop.

Voordat u besluit tot afkoop van partneralimentatie over te gaan dienen alle voor-en nadelen dus goed tegenover elkaar te worden afgewogen. Belangrijk dat u zich hierbij goed laat adviseren.